Ik zie, ik zie wat jij niet eet…

foodhallen

200 KEER PER DAG
Mijn nieuwe bezigheidstherapie en ik zijn heel close, mijn nieuwe hobby is namelijk eten én naar eten kijken. Ik floreer erg goed met een bord voor mijn kop – een bord gevuld met gezonde dingen wel te verstaan. Ik spendeer veel tijd met wat ik wel en niet eet, maak uitgebreide weekmenu’s en bestudeer etiketten grondig. Ik keek daarom niet raar op toen ik las dat er uit onderzoek gebleken is dat we elke dag meer dan 200 beslissingen nemen over wat we al dan niet willen eten. Dat is meer dan wij vrouwen per dag aan seks denken!

VOEDSELVOYEURIST
Daarnaast let ik ook graag op wat anderen om mij heen wegwerken tijdens de lunchpauze. Eigenlijk heb ik een beetje last van voedselvoyeurisme, meekijken over de schouders van collega’s om te zien hoeveel bewerkte producten als kroketten, aardappelsalade en frisdrank ze op hun dienblad hebben. “Dit eten is zeker niet goedgekeurd door jou?” vraagt collega J. aan mij, terwijl hij zijn kaassoufflé wegwerkt. Bijna afkeurend kijkt hij naar mijn bord waar ik een homemade linzensalade met geitenkaas uit mijn tupperware-bakje schuif. Zie ik daar een blik van lichte walging op zijn gezicht? Kennelijk ben ik niet de enige die zich met andermans eten bezighoudt. Wat is dat toch met ‘ons’, dat we alsmaar letten op de lunchtrommels van mensen om ons heen? Want niet alleen in de offline wereld keuren we elkaars bord, ook online liken en sharen we alsof ons toetje ervan afhangt. De foodblogs en Instagram-accounts over healthy food schieten als gevulde paddenstoelen uit de grond en good-old-kookboeken van foodies als Rens kroens zijn al toe aan een tweede druk.

WELLNESSGURU’S NEXT DOOR
We delen, pinnen en fotograferen er graag op los. We leven nu eenmaal in een wereld van beeld – overal om ons heen worden we geprikkeld met foto’s, filmpjes en andere moving images. Social Media is een sociale bezigheid geworden: in je eentje een gezonde levensstijl naleven is lastig, maar wanneer je gelijkgestemden kan vinden via Twitter, Instagram en blogs is dat makkelijker. Door naar de wellnessguru’s next door te kijken, heb je het gevoel “als zij het kunnen, lukt het mij ook”. We luisteren naar die wellness warriors omdat we het gevoel hebben ze te kunnen vertrouwen op hun eigen ervaringen en niet op wat zij in een persbericht hebben gelezen.
We kijken ons de ogen uit, ik in ieder geval wel. Dus heb je het gevoel als er tijdens je lunch een “big brother is watching you” aan je tafel zit, wees niet bang. Ik ben het maar en kijk enkel naar de inhoud van je lunchtrommel, op zoek naar inspiratie en motivatie. En dat deel ik dan graag weer met jullie via dit blog, en hoop dat jullie kunnen meegenieten van mijn eten, een kijkje in mijn keuken. Als een echte voedselexhibitionist.

blogs collage

 

Advertenties

Recept van Laura – chocolade bananenbrood

Chocolade bananenbrood DSVL

Wat is een foodblog zonder recepten? Daarom deel ik één van mijn favoriete recepten: chocolade bananenbrood. Eenvoudig te maken én je kunt er meerdere dagen van genieten.
Ingrediënten:

3 bananen
3 biologische eieren
50 gram dadels zonder pit
75 gram quinoameel
75 gram havermeel (gewoon havermout in de blender vermalen tot meel)
1,5 tl bakpoeder
3 el cacaopoeder
Snufje keltisch zeezout
Een handje walnoten, pompoenzaden en andere soorten pitjes
Wat moet je doen:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Meng in een kom het quinoa- en havermeel. Doe daar een snufje bakpoeder, het zeezout en de cacaopoeder bij. Doe in de blender de 3 bananen, 3 eieren en de dadels en mix het tot een gladde massa. Doe dit in de kom erbij en meng het met de droge ingrediënten. Voeg als laatste de nootjes en pitjes toen en vul een ingevette cakevorm met je beslag. Zet het 45 minuten in de oven en laat het afkoelen voordat je het eet.

Dit recept is erg makkelijk en je kunt er vele variaties van maken, wat dacht je van stukjes rabarber erin? Of voor een meer crunchy effect voeg je meer noten en zaden toe, of voeg kleine stukjes chocola toe om de chocolate taste te verhogen.
Een paar plakken van dit bananenbrood neem ik als ontbijt of mee naar het werk als lunch. Ik beleg ze met een beetje pindakaas of stukjes appel of perzik en genieten maar!

Eet smakelijk! En laat me weten hoe jouw chocolade bananenbrood was!

Handtassen en papier

tas

Op mijn verlanglijstje staat nog een zwarte tas. Uiteraard is vriendlief het hier niet mee eens, volgens hem heb ik handtassen genoeg. Dat klopt, handtassen heb ik in overvloed, maar een zwárt exemplaar nog niet. Mijn zwarte clutch en avondtasje voldoen qua kleur wel aan de wens voor een zwarte tas, qua formaat komen ze niet in de buurt van de (broodnodige) alledaagse handtas.

MAG HET EEN ONSJE MEER ZIJN?
Mijn nieuwe armcandy moet casual zijn, maar bovenal stevig. Want waar onze handtas in 2010 nog de 1,5 kilo aantikte, blijkt dat we tegenwoordig de tassen weer zwaarder zijn gaan inpakken. Uit onderzoek is gebleken dat we nu 2,4 kilo aan onze arm hangen. Wat kan je allemaal in je handtas stoppen waardoor de weegschaal een half pond aangeeft? Als ik de inhoud van mijn eigen exemplaar bekijk, vallen mij direct drie grote dingen op; een portemonnee, een flesje water en een agenda. Naast de gebruikelijke zaken als een spiegeltje, lipgloss, telefoon en pen, blijft die papieren agenda altijd in mijn tas. Mijn agenda met leren omslag sleep ik zeker al vijf jaar mee in mijn handtas. Naast het feit dat ik mijn afspraken liever opschrijf, heb ik ook veel lege pagina’s erin zitten. Dat komt omdat ik al langer met het idee loop ‘iets’ te gaan schrijven. En dan ook écht schrijven op de ouderwetse manier; met pen en papier. En mocht ik ineens in een writers-flow zitten is mijn agenda binnen handbereik om beschreven te gaan worden.

140 TEKENS
Vroeger schreef ik redelijk veel, van een paardengedicht waarmee ik op mijn 10e in het tijdschrift Penny ben beland tot liefdesbrieven voor de vriendjes die ik heb versleten tijdens de lagere school. En alles wat ik schreef gebeurde met de pen. Tegenwoordig is het bijna normaal om te schrijven zónder pen. De kinderen in de huidige digitale maatschappij staan ook wel bekend als de swipe generatie. Werkstukken worden op de tablet getypt en presentaties worden met behulp van PowerPoint ‘geschreven’. Maar een pen en papier aanraken, ho maar. Zo las ik laatst een column van Daphne Deckers, waarin ze schreef dat haar dochter aan haar had gevraagd wat een liefdesbrief was. Huh?! Een kind van 12 jaar weet niet wat een love letter is? Liefdesbrieven in de huidige vorm zijn een tweet of whatsapp-je. Het enige wat jongeren nu gewend zijn te schrijven past enkel in 140 tekens. En bestaat het woord ‘penvriendin’ nog wel, want wie klimt er tegenwoordig nog in de pen?

PAPIER IS EMOTIE
Ik geef toe: het typen op de computer gaat vele malen sneller en mijn handschrift is niet zo mooi meer om over naar huis te schrijven. Maar ik hou van papier: de geur, het gevoel, de structuur. En ik hou van ergens doorheen kunnen bladeren. Geef mij maar een papieren krant en een echt tijdschrift, geen digitaal abonnement of e-reader voor mij. Papier is emotie, en in combinatie met woorden ontroert het. En nu maar hopen dat er iets moois uit mijn handen stroomt als ik met de pen ga schrijven. Misschien eerst maar naar de winkel voor een sjieke vulpen, heb ik direct weer een reden om te gaan shoppen. En dan koop ik misschien ook wel een bijpassende handtas.

tas 2

G-Spotten

Met zo’n titel heb ik zeker je aandacht! Want ik ben regelmatig aan het G-spotten, maar er is helaas niks sexy’s aan tarwe en gluten. Want daar ga ik het over hebben.

TARWE-ELIMINATIE
Het graan tarwe is het ingrediënt dat ik sinds een jaar niet meer eet. Omdat er in veel producten tarwe zit, lees ik altijd de etiketten. Naast tarwe-eliminatie let ik ook vaak op het G-woord: gluten, het hoofdeiwit van tarwe. Veel glutenvrije producten bevatten plaatsvervangers van gluten, zoals maismeel, plantaardige eiwittexturen, rijstmeel, aardappelmeel, zetmeel, emulgatoren en stabilisatoren. Het is daarom goed om de etiketten te checken en de verborgen G te spotten. Deze complexe koolhydraten vermijd ik omdat die je bloedsuiker laten stijgen. En zoals ik al in een eerdere post vertelde, staan brood, aardappelen, rijst en pasta ook op mijn no-go-list omdat ze suikers in de vorm van zetmeel bevatten. Hoewel dit trage suikers zijn (en dus beter dan suiker in taartjes), het blijven suikers.

ALTERNATIEVEN
Quinoa, spelt, boekweit en amaranth staan bij mij in de keuken als goede alternatieven. Spelt is verre familie van de tarwe, en daarom zijn er voor- en tegenstanders van spelt in een tarwevrije levensstijl. Ik eet wel spelt, omdat het een licht verteerbare graansoort is die weinig gluten bevat. Spelt en speltbloem zijn geschikt voor allerlei gerechten waar je normaal (tarwe)bloem voor gebruikt, zoals brood, pasta, koekjes en pannekoeken. Amaranth is eigenlijk een zaad en daardoor glutenvrij. Het is eitwitrijk en een goede vervanger van rijst.

GEEN SCHIJF VAN VIJF AAN MIJN LIJF
Nu is ook wetenschappelijk bewezen dat mensen beter vermageren wanneer er weinig brood, aardappelen, rijst, koekjes en suiker wordt genuttigd, dan wanneer een low-fat-diet wordt gevolgd. Dus zeg maar dag tegen die boterham met kaas in je lunchtrommel en vergeet de Schijf van Vijf en ga voor een gezonde tarwevrije levensstijl!

NRC

Pump je teint met pompoen

Wat een goed nieuws! Gewoon door het eten van groente en fruit krijgt je huid een mooiere kleur en glans. Dus nóg meer reden om te kiezen voor verse producten als meloen en broccoli.

Dus pump je teint met pompoen en creëer dat gezonde kleurtje door middel van het eten van groente en fruit. Omdat je het waard bent 😉

nu.nl